عشق من عاشقم باش

و دختری بود به نام مجنون...

هر دو عاشق یکدیگر  ....

به هم رسیدند ...بچه ای به دنیا اوردند و نامش را عشق نهادند..

و حالا بیا منو تو باز معشوق و مجنون شویم  و باری دیگر عشق را موتولد کنیم

و کبوتر ها را ..آه کبوتر ها را .....

مهر در صبح دمان    داس به دست  خرمن خواب    مرا چید.....

آّ ه باران  باران......

شیشه ی پنجره را باران شست  

از دل من اما چه کسی یاد تو را  خواهد شست؟؟

آسمان بی رنگ...

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ   ...

می پرد مرغ نگاهم تا دور ....

آه باران ...باران   

پر مرغان نگاهم را شست

سيب را دست تو ديد....باغبان از پي من تند دويد

و من انديشه كنان غرق اين پندارم كه چرا باغچه ي كوچك ما سيبنداشت

یاد چشمای تو پر از درد و غصه بود ...قصه ی غربت تو قد صد تا قصه بود .

یاد تو هرجا که هستم با منه...داره کم کم عمره منو اتیش میزنه..

آسمون سنگی شده ..خدا انگار خوابیده..انگار که از اون بالا هیشکی گریمو ندیده..

 _{دوباره هرجا برم یادت با منه داره وجودمو آتیش میزنه...}