تبليغاتX
عشق من عاشقم باش

عشق من عاشقم باش

 

اینم از بابا نوئل  عید ما

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 18:12  توسط فرنوش  | 

سال نو مبارک

 

 

سال نو مبارک..

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 13:53  توسط فرنوش  | 

سلام

دوستان خوبم   سال ۱۳۸۵ را به همگی شما عزیزان تبریک عرض می کنم

امیدوارم که سالی پر برکت و خوب برای شما و خوانواده ی محترمتان باشد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

راستی امسال سال سگه می دونستید؟؟؟

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 13:47  توسط فرنوش  | 

چطور؟

چطور می شه که یه دفه یکی یکی و ول کنه؟

منم الان یه همچین احساسی رو دارم

خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااا!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 12:20  توسط فرنوش  | 

تقدیم به تو

شعر شايد بشود مرحم دل

           او نشايد كه بشويد غم سنگين دلم

و اگر شعرى نيست تا به آن دم زنم از قصر عشق

                       در پى حرف و سخن بايد رفت تا بيابم سخنى

                       كه در آن قصر تنهايى خويشم بينم

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 12:16  توسط فرنوش  | 

   هرگز از زمین جدا نبوده ام

     با ستاره آشنا نبوده ام

    روی خاک ایستاده ام

                                     با تنم که مثل ساقه ی گیاه

                                     آب و باد و خاک را می مکد

                                                                            که زندگی کند

روی خاک ایستاده ام:

                             تا ستاره ها ستایشم کنند

                             تا نسیم ها نوازشم کنند

                                                           .....

خوشبخت.  زیرا دوست می داریم.

دلتنگ. زیرا عشق نفرینیست

                                          !!!!!!!

 

 

                  

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384ساعت 15:9  توسط فرنوش  | 

دریا

می خروشد دریا .هیچ کس نیست به ساحل پیدا

لکه ای نیست به دریا تاریک

                                     که ستود قایق اگر آید نزدیک.....

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 11:34  توسط فرنوش  | 

سلام

سلام دوستان

فردا ۴شنبه سوریه  شما چی کار می کنید؟

خطر ناکه ها  مواظب خودتون باشید

                                             خوش بگزره

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 23:47  توسط فرنوش  | 

مى روم زديده ها پنهان شوم

                        مى روم كه گريه در نهان كنم

يا مرا جدايى تو مى كشد

                        يا تو را دوباره مهربان كنم

اين زمان نشسته بى تو با خود

                       آنكه با تو بودو با خدا نبود

مى كند هواى گريه هاى تلخ

                       آنكه خنده از لبش جدا نبود.

                                                            فرنوش.

+ نوشته شده در  شنبه بیستم اسفند 1384ساعت 15:25  توسط فرنوش  | 

صدای پا

صداي پاى تنهايى از كوچه پس كوچه هاى غربت به گوش مى رسد و حكايت از طلوع غم مى كند.

من در زاويه ى پنهان روح خويش نشسته ام و دست هايم به جست و جوى آسمان ها رفته اند

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم اسفند 1384ساعت 13:59  توسط فرنوش  | 

لبخند

به رسم مهر مرا مهمان لحظات آفتابى كن. لحظاتى كه هميشه آنها را از پشت شيشه ى تار و مبهم ومه آلود مى ديدم.

لحظاتى كه به جز تنهايى هيچ چيز نبود.

اي روزگار!! مرا با لبخند هاى كم رنگ رو برو مكن بگزار تا آفتاب امتداد پيدا كند

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم اسفند 1384ساعت 13:58  توسط فرنوش  | 

عشق

عشق یعنی ضیافت

                           عشق یعنی بی وفایی

                                                            عشق یعنی غم تنهایی

عشق یعنی بی انصافی

                                   عشق یعنی جدایی

                                                                عشق یعنی اوج زیبایی

کی موافقه؟   >>>نظر بدید

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 16:13  توسط فرنوش  | 

نیومدی

عاشق و مجنونت شدم ...نخورده مهمونت شدم

كلى پریشونت شدم..اما بازم نيومدى!!

 

قهوه ى فنجونت شدم..شمع تو شمعدونت شدم

خاك تو گلدونت شدم..اما بازم نيومدى!!

 

برف زمستونت شدم..رسوا و حيرونت شدم

چك چك ناودونت شدم..اما بازم نيومدى!!

 

آفتاب و بارونت شدم..اشك هاى غلتونت شدم

عطر گلابتونت شدم..اما بازم نيومدى!!

 

ماه تو ايوونت شدم..خراب و ويرونت شدم

گل گلستونت شدم..اما بازم نيومدى!!

 

3 ماه تابستونت شدم..الوندو كارونت شدم

دشتاى ايرونت شدم..اما بازم نيومدى!!

اما بازم نيومدى..............

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1384ساعت 14:49  توسط فرنوش  | 

دل شکسته

هركس به طريقی دل ما مى شكند

بيگانه جدا دوست جدا مى شكند

بيگانه اگر مى شكند هرفى نيست

من در عجبم دوست چرا می شكند؟؟؟

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 15:15  توسط فرنوش  | 

آه..

زمانى كه عاشق كسى هستى رهايش كن اگر عاشقت باشد بر مى گردد و اگر باز نگشت بدان كه او هرگز دوستت نداشته است.....

                                                                فرنوش/.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 14:23  توسط فرنوش  | 

تو چه دانی؟؟

تو چه دانى.....؟

تو چه دانی كه پس هر نگه ساده ى من

چه جنونى..چه نيازى..چه غمى است

با نگاه تو كه پر عصمت و ناز

بر من افتاد ..چه عذاب و ستمى ست

دردم اين نيست ولى.....

دردم اين است كه من بى تو دگر

از جهان دورمو بى خويشتنم

پوپكم..!!! آهو كم!!

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 14:15  توسط فرنوش  | 

ّّّّّّّنامرد

مردها به واسطهي غير قابل تصوري نامرد هستند.......

براي اسباط اين نامردي همين كافيست كه در برابر قلب فريب خورده ى زنان احساس رضايت كنند

                                                                            گفته ای از پندلتن

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1384ساعت 15:11  توسط فرنوش  | 

×××

بد ترین...تلخ ترین ..و زشت ترین   روز زندگیه آدمو کسی می سازه...

که روزی  بهترین ....با نشاط ترین .. و قشنگ ترین زندگیشو می ساخت..

                          

                                           تنهام نذار  ای بهترین..

                                                                              فرنوش/.

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 20:37  توسط فرنوش  | 

!!

اگه آفتاب ميسوزونه.................

                        تو سايبون باش

اگه روزگار بي رحمه

                   تو مهربون باش....

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم اسفند 1384ساعت 18:51  توسط فرنوش  | 

از تمام کسانی که به وب لاگم سر می زنن و نظراتشون رو میدن تشکر می کنم

                                            دوست دار شما ..فرنوش..

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1384ساعت 16:0  توسط فرنوش  | 

.....

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد..

طلب عشق زهر بی سرو پایی نکنیم..

برای دوست خوبم نیلوفر..

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1384ساعت 14:41  توسط فرنوش  | 

وقتی که مردم بر سر مزا رم بنویسید:..

آشفته ولی خفته در این خلوت...

                او زاده ی غم بود  و آزاد زغم های جهان گشت فراموش

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1384ساعت 14:33  توسط فرنوش  | 

؟؟؟؟

میدونی فاصله بین انگشتات واسه چیه؟؟؟

واسه اینکه : برای انگشتای عشقت جا باشه...

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم اسفند 1384ساعت 15:13  توسط فرنوش  | 

زندگی

زندگي مثل سيمان خيس مي مونه كاري نكن كه اگه رفتي خاطري بد از تو و اسم تو توي سيمان خيس جا بمونه....

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم اسفند 1384ساعت 15:17  توسط فرنوش  | 

تو

خواستم اسمتو بزارم گل گفتم پ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژمرده مى شى..

خواستم بزارم خورشيد گفتم غروب مي كني...

گذاشتم جونم كه اگه رفتي با هم باشيم..

دوستت دارم..

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم اسفند 1384ساعت 15:16  توسط فرنوش  | 

همیشه وارد قلبی بشو که بزرگ باشه ....

به خاطر اینکه وقتی می خوای واردش بشی نخوای خودتو کوچیک کنی

                                     

                                                      / فرنوش/.

+ نوشته شده در  شنبه ششم اسفند 1384ساعت 15:27  توسط فرنوش  | 

 

واقعادوست دارم بدونم..كه شما چه كسي و تو زندگيتون دوست داريد

نظرتونو بهم بديد

                                         فرنوش/.

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم اسفند 1384ساعت 14:31  توسط فرنوش  | 

تنها ترينم در تنها ترين تنهايي ها..تنهايي تنهايم گذاشت..

تنها ترين تنهايي ها به سراغم امد..

و تنهاي تنها شدم.

و تنها آرزويم براي تو..

اي كاش

تنها ترينت در تنها ترين تنهايي ها تنهايت نگذارد.

چون تنها ترين تنهايي ها به سراغت مي ايد

و

تنهاي تنها مي شوي

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 15:5  توسط فرنوش  | 

کجاست؟؟؟

((خانه ي دوست كجاست))؟؟

درخت بود كه پرسيد سوار...

آسمان مكثي كرد...

رهگذر شاخه ي نوري كه به لب داشت به تاريكي شن ها بخشيد...و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت:

((نرسيده به درخت..

كوچه باغي است كه از خواب خدا سبز تر است

و در ان عشق به اندازه ي پرهاي صداقت ابي ست..

مي روي تا ته ان كوچه كه از پشت بلوغ "سر بدر مي آرد.

پس به سمت گل تنهايي مي پيچي

دو قدم مانده به گل..پاي فوارهي جاويد اساطير زمين مي ماني و ترا ترسي شفاف فرا مي گيرد.

در صميميت سيال فضا خش خشي..

مي شنوي.....

كودكي مي بيني..

رفته از كاج بلندي بالا..جوجه بردارد از لانه ي نور

و از او مي پرسي....!!!

خانه ي دوست كجاست؟؟؟))

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 0:50  توسط فرنوش  |